خلوتی با صفایی جندقی
شمارهٔ ۶۴
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
مرا چون تو یاری غم گسار استبه غم شادم ور افزون از شمار است
۲
الا ای گلستان اهل معنیکه گل های تو با آسیب خار است
۳
به جام از شیر و شهدم گر شرابی استبه کامم دور از آن لب زهر مار است
۴
به کوثر از آن دهانم دعوت از چیستنپندارم که چونان خوش گوار است
صفحهٔ ۱ از ۳