خلوتی با صفایی جندقی
شمارهٔ ۶۷
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
در بزم عشق باده سرشک روان خوش استجای سرود و مطرب ما را فغان خوش است
۲
با روی زرد ناله ی دل زارتر نگومرغ مرا بهار نوا در خزان خوش است
۳
از گلبن تو دیده ندوزم ز خار غیرمشتاق باغ را ستم باغبان خوش است
۴
دامن پر اشک چشمت و مینا ز می تهیدور از بساط بزم تو جشنی چنان خوش است
صفحهٔ ۱ از ۳