خلوتی با صفایی جندقی
شمارهٔ ۱۱۰
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آنکه جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
گرم به قهر کشی با هزار طوع و اطاعتبه خاک پات که سر برندارم از ره اطاعت
۲
به دامنت نگذارم زنند دست شهیدانگرم خدای به محشر دهد مقام شفاعت
۳
از این طرف همه عجز و نیاز و خشیت و خواریوز آن طرف همه خشم و غرور و ناز و مناعت
۴
ز دوستان وفا کیش و دشمنان جفا جوبه کار مهر تو برما ملامت است و شناعت
صفحهٔ ۱ از ۳