خلوتی با صفایی جندقی
شمارهٔ ۱۱۹
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
قیامت خوانمت بهر چه قامتکه نبود بی حسابی در قیامت
۲
مرا هست از شکیبایی تزلزلترا بر بی وفایی استقامت
۳
به دل دادن مکن کس را نکوهشترا باید ز دل بردن ملامت
۴
به وصلت جان بدادم از ندانیبه هجرانم چه حاصل زین ندامت
صفحهٔ ۱ از ۳