خلوتی با صفایی جندقی
شمارهٔ ۱۶۷
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
تا جان به هوای دلبر آمداز دانش و دین ودل برآمد
۲
بختم چو نکرد دستگیریپای طلبم به سر در آمد
۳
از هجر اجل رهاییم دادشادم که زمان غم سرآمد
۴
هر خون دلی که با تو خوردیمخوشتر ز شراب و شکر آمد
صفحهٔ ۱ از ۳