خلوتی با صفایی جندقی
شمارهٔ ۱۷۲
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
باده از خم به قدح ریز که با جامی چندغالب آن است که حاصل نکنی کامی چند
۲
چیست تا حاصلت از صحبت صوفی و فقیهبر کن ای خواجه دل ازپخته خور خامی چند
۳
هیچ کس ننگ ز رسواییت ای عشق نداشتبلکه معروف شد از فضل توگمنامی چند
۴
درجهان بیش و کم این بوالعجبیها که شنیدجز رخ و زلف تو یک صبح و در او شامی چند
صفحهٔ ۱ از ۲