خلوتی با صفایی جندقی
شمارهٔ ۱۷۵
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
ز چاک سینه اگر بر کشم فغانی چندبه یک نفیر بهم بر زنم جهانی چند
۲
سرشک دل نکند تا سرای تن ویراننهادم از مژه بردیده ناودانی چند
۳
به جان فشانی و سربازیم اشارت کناگر به عهد حرام یابد امتحانی چند
۴
سوای مهر تو عشاق را بسته که دیدستاره ای که شود ماه آسمانی چند
صفحهٔ ۱ از ۳