خلوتی با صفایی جندقی
شمارهٔ ۱۷۸
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آنکه جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
به زلف جستم از آن دو خط گریز گاهی چندز کید دور قمر یافتم پناهی چند
۲
به خط و طلعت او بین که باغبان بهشتدو دسته ی گل تر بسته بر گیاهی چند
۳
بیاض جبهه و زخ با سواد زلف تو چیستدمیده در شب تاریک مهر و ماهی چند
۴
به قد و چهر تو تشبیه سرو و ماه خطاستمرنج اگر به غلط کردم اشتباهی چند
صفحهٔ ۱ از ۳