خلوتی با صفایی جندقی
شمارهٔ ۱۷۹
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
برس به داد دل ما که پادشاهی چندرسیده اند به فریاد داد خواهی چند
۲
گهی به زخمی و گاهم به مرهمی بنوازبه سوی ما فکن از مهر و کین نگاهی چند
۳
کشد فراق چو ما را بدو سپار چرابه گردن تو فتد خون بی گناهی چند
۴
به خون من چه بود پاسخت که هست مراز زلف و غمزه و خال و رخت گواهی چند
صفحهٔ ۱ از ۳