خلوتی با صفایی جندقی
شمارهٔ ۲۰۲
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
ازین پس دور من چندی نپایدمگر دوران هجرانم سرآید
۲
مرا زان حسن روز افزون که جان کاستبه دل هر روز صد حسرت فزاید
۳
پس از مرگم به بالین آمد آریقیامت گرچه دیر آید بیاید
۴
گل بی خار آن رخ دید و بلبلبلادت بین که بر گلبن سراید
صفحهٔ ۱ از ۳