خلوتی با صفایی جندقی
شمارهٔ ۲۰۱
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
مگو دل ها به طراری ربایدکه با رغبت دل از دنبالش آید
۲
به بستان پیش آن قد سرو بی رویبگوتا خویش را کمتر ستاید
۳
که هستش گرچه قامت دلکش امادر آغوش وی آسودن نشاید
۴
جز این از برگ و بارش چیست حاصلکه سر تا ساق گیسویت نماند
صفحهٔ ۱ از ۳