خلوتی با صفایی جندقی
شمارهٔ ۲۰۷
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
صاحب دلی به سیر کمانت نظر نکردتا سینه پیش آن صف پیکان سیر نکرد
۲
اشکش به آستین تو از رخ نکرده پاکتا خاک آستان تو سرمه ی بصر نکرد
۳
صوفی ما به ترک کله صرفه ای نبردمسکین که خاکپای ترا تاج سر نکرد
۴
صیدت به یاد بال افشانی آشیاناز خوشدلی به دام تو سر زیر پر نکرد
صفحهٔ ۱ از ۲