خلوتی با صفایی جندقی
شمارهٔ ۲۳۴
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
باشد از آنروز طالعم فیروزکه در آیی به چهر مهر افروز
۲
روز روشن شود مرا شب تاربه محرم در آیدم نوروز
۳
سال ها ز آب و تاب دیده و دلدر فراق تو هر شبم تا روز
۴
بر زمین ریخت اشک کوکب سازبر فلک رفت آه کیوان سوز
صفحهٔ ۱ از ۳