خلوتی با صفایی جندقی
شمارهٔ ۲۶۶
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آنکه جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
من اول ره که رفتار تو دیدمبه درد این گرفتاران رسیدم
۲
به دستی دامن از دستم کشیدیکه از دستت گریبان ها دریدم
۳
به هشیاری شکستم شیشه و جامشراب از چشم سرمستت کشیدم
۴
ز قتلم تا دگر نایی پشیمانبه زیر تیغت اینسان آرمیدم
صفحهٔ ۱ از ۳