خلوتی با صفایی جندقی
شمارهٔ ۲۶۷
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
ز دل یک ناله در دام تو ای صیاد نشنیدماسیری در گرفتاری چنین آزاد نشنیدم
۲
به دور لعلت ای خسرو چو بینم شور مشتاقانعجب دارم که یک شیرین و صد فرهاد نشنیدم
۳
چه خوب آموخت خال از غمزدگانت طرز خون ریزیمگو دیگر که یک شاگرد و صد استاد نشنیدم
۴
به جز چشمت که با مژگان مرا شریان گشود از دلز صد نشتر فزون در دست یک فصاد نشنیدم
صفحهٔ ۱ از ۲