خلوتی با صفایی جندقی
شمارهٔ ۲۷۵
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
وفای عهد راجاوید اگر مانم نگه دارمولی دانم که ز اقسام جفا جبران کند یارم
۲
غرور و قهر وی چندان قصور و عجز ما چندینهلاکم گیر اگر الطاف او ناید مددکارم
۳
به خام زلف بندی هر دلی کز غمزه برباییعجب از پخته کای های آن سرمست هشیارم
۴
چو نی نالان و زرد و زار و خشک و لاغرم کردیکه درکوی غمت چون گاه بینی رو به دیوارم
صفحهٔ ۱ از ۳