خلوتی با صفایی جندقی
شمارهٔ ۲۷۶
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
چنان خیال تو انگیخت چاره در نظرمکه هر طرف نظر آرم ترا همی نگرم
۲
شدی به روی چو درهای شادمانی بازچو صبح عید شبی گر درآمدی ز درم
۳
مرا به دیده و لب دگر اشک و آه نماندشرار آتش عشق تو سوخت خشک و ترم
۴
مپرس حالت من کزغمت به روز سیاههزار بار ززلف تو دل شکسته ترم
صفحهٔ ۱ از ۲