خلوتی با صفایی جندقی
شمارهٔ ۲۷۸
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
باخاک ره اگر فلک آرد برابرمنگذارد از حسد که نهی پای بر سرم
۲
در ره گذاشت چشمم و بر خاک ره گذشتخاکم به فرق باد که ازخاک کمترم
۳
آرام دل به زلف دلارام بسته بوددردا که رفت دلبر و نگذاشت دل برم
۴
من با کمال یاسه به وصلت امیدواراین دولت از کجا شود آیا میسرم
صفحهٔ ۱ از ۳