خلوتی با صفایی جندقی
شمارهٔ ۳۰۰
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
الهی خاطرم فارغ ز قید ماسوا گردانز خود بیگانگی بخشای و با خویش آشنا گردان
۲
به باطل یاوه گویی را ز خوی خود سری و آخرز حق بی راهه پویی را به راه خویش وا گردان
۳
بیابان است و ره گم گشتگان را پشت بر مقصدبپای ای کاروان سالار و رویی با قفا گردان
۴
به ذل و عز و فقر و دولتم تسلیم و تمکین دهبری ز اندیشه چند و چه و چون و چرا گردان
صفحهٔ ۱ از ۳