خلوتی با صفایی جندقی
شمارهٔ ۳۰۲
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
بیا بنگر سرشک اشکبارانکه تا چون برده آب از اشک باران
۲
ز راز ما مگر آگه نکردندبهر نام مرا کمتر ز یاران
۳
خدا را تا ز هجرانم رهانیمرا اول بکش زین جان نثاران
۴
به امیدی به پایت سر سپردمکه سایی پا به فرق سر سپاران
صفحهٔ ۱ از ۳