خلوتی با صفایی جندقی
شمارهٔ ۳۱۶
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
نه از حکمت توانم سر کشیدننه مهرت را قلم برسر کشیدن
۲
نه امکان داشت در بزمت مرا بارنه بار از آستان بردر کشیدن
۳
نه کامم حاصل از سیب زنخدانتبه ماتم خویش از این چه برکشیدن
۴
نه تن ماندن تواند زنده بی دلنه دل ممکن ز زلفش در کشیدن
صفحهٔ ۱ از ۳