خلوتی با صفایی جندقی
شمارهٔ ۳۴۵
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
از توچون نام برم کز دهن آلودهلاجرم سر نزند جز سخن آلوده
۲
چه خبر پرسی از احوال دل خون شده امکه شهادت دهد این پیرهن آلوده
۳
گلشن از خار و بهارش به خزان ارزانیبایدم رفت به در زین چمن آلوده
۴
رخ رنگین بتان را خط مشکین ز قفاستخارم آید به نظر نسترن آلوده
صفحهٔ ۱ از ۳