خلوتی با صفایی جندقی
شمارهٔ ۳۴۶
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
چون کنم یاد توای دوست من آلودهنام پاک تو کجا وین دهن آلوده
۲
گرگ عشقت اگرم یوسف دل پاره نکردچیست پس ز اشک من این پیرهن آلوده
۳
در قیامت مگرم خلعت رحمت پوشندورنه سر بر نکنم از کفن آلوده
۴
گیرم از خلق نهفتم دل ناپاک ولیخود چه تدبیر کنم با بدن آلوده
صفحهٔ ۱ از ۳