خلوتی با صفایی جندقی
شمارهٔ ۳۵۳
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
مگو از بندت ای صیاد خرسندم به آزادیکه صید عشق را باشد رهایی قید و غم شادی
۲
مرا انسی است با صیاد خود کز شوق جان دادننه غمناکم به آزردن نه دل شادم به آزادی
۳
به حسن و دلبری لیلی کمین شاگرد مجنونتندانم از کجا آموختی این مایه استادی
۴
به خون خفت از نخستین تیر صیدت کاش صیادانبیاموزند از آن شست و بازو رسم صیادی
صفحهٔ ۱ از ۳