خلوتی با صفایی جندقی
شمارهٔ ۳۵۴
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
میثاق دوش را ز اول وفا نکردیو آخر به جای پاداش الا جفا نکردی
۲
سهل است جور خوبان زان غم خورم که هرگزبربی وفایی خویش نیز اعتنا نکردی
۳
چندان ستم که راندی بر بیدلان ناکامجبران ما مضی را باری قضا نکردی
۴
یک ره به آب یاری و ز باب غم گساریگردم ز رخ نشستی دردم دوا نکردی
صفحهٔ ۱ از ۳