خلوتی با صفایی جندقی
شمارهٔ ۳۶۱
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
به پایت حاصلم زین سر سپاریچه باشد گر نباشد جان نثاری
۲
میفشان دامن از صیدم خدا رابه چندین حسرت و امیدواری
۳
فزود از حسن و استغنا و نازتمرا عجز و نیاز و خاکساری
۴
به عشقت رستم از غمهای بسیارسزد گر منتم بر جان گذاری
صفحهٔ ۱ از ۳