خلوتی با صفایی جندقی
شمارهٔ ۳۶۶
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
ای زلف یار بس که پر از چین و چنبریدلبند و دل پذیر و دل آویز دلبری
۲
مویی ولی چه موی که بهر شکست ماپیچیده تر ز مار و قوی تر ز اژدری
۳
تر دست و چابک و چالاک در عملگرچه سیاه و سوخته و خشک و لاغری
۴
در هر خم کمند تو نالان هزار دلمگشا ز هم که گویمت آشوب محشری
صفحهٔ ۱ از ۴