خلوتی با صفایی جندقی
شمارهٔ ۳۶۷
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
ای لعل نوش پرور جانان چه جوهریکز آب و رنگ غیرت یاقوت احمری
۲
چندان صفا و فرو بها درگهر تراستکاندر صفات بر همه آن سنگ ها سری
۳
آب از تو غرق خوی شد وآتش ز شرم سوخترونق فزای رسته نیران وکوثری
۴
نتوان سرودت آتش و آب ای عجب که بازدر طینت آب خشک و به تاب آتش تری
صفحهٔ ۱ از ۴