خلوتی با صفایی جندقی
شمارهٔ ۳۶۹
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
وه این میان یار چه باریک و لاغریکز لاغری به یک موی باریک هم بری
۲
آن نیست را که خالق هست آفرید و نیستچون بنگرم به چشم دقایق تو مظهری
۳
این حیرتم که هیچ نه ای در میان و بازدر رهزنی به صد قد موزون برابری
۴
وین طرفه تر به دوش تو اندام زفت اومویی ضعیف حامل یک کوه مرمری
صفحهٔ ۱ از ۴