خلوتی با صفایی جندقی
بند ۱۰۴
ترکیب ۱۱۴بندی عاشورایی
❧
هوَ الحَبیببه نام آنکه جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
بر اشک او مکین و مکان بوم و بر گریستسامان شام را همه دیوار و در گریست
۲
ناگه چو شمع صبحگهی سر به پای بردخوابش ربود و باز فرو جست و درگریست
۳
کای وا دریغ کو پدرم شد دگر چرااز سر گرفت ناله و این ره بتر گریست
۴
گویی پدر به خواب وی آمد که محو و ماتدر جستجو برآمد و نظاره گر گریست
صفحهٔ ۱ از ۴