خلوتی با میرزا حبیب خراسانی
شمارهٔ ۵
قصاید
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
گفت زاهد ز عمر و عمار استقول شاهد ز خمر و خمار است
۲
گوش این بر نوای تسبیح استگوش آن بر صدای مزمار است
۳
تا نگوئی کز این دو راه کدامراه نزدیک سوی دادار است
۴
هر یکی را به رشته‌ای بستنداینت تسبیح و آنت زنّار است
صفحهٔ ۱ از ۵