→ بخش یکمیرزا حبیب خراسانی
میرزا حبیب خراسانی
قصاید
از فهرست کتاب، به شعر دلخواهت برو.
شمارهٔ ۱به گیتی بهتر از دانشوری نیست←شمارهٔ ۲زلف سنبل مگر امروز به تابی دگر است←شمارهٔ ۳شیخ و سالوسم ولی ساغرکشی کار من است←شمارهٔ ۴خواجه را گنج اگر درست زر است←شمارهٔ ۵گفت زاهد ز عمر و عمار است←شمارهٔ ۶عمرت ای خواجه گرچه بر گذر است←شمارهٔ ۷واعظی گفت در این ماه که ماه رجب است←شمارهٔ ۸نرگس مست تو را باز خماری دگر است←شمارهٔ ۹باده سرجوش و جام لب به لب است←شمارهٔ ۱۰ - دربارهٔ بی‌بی عالم، همسر شاعرشکسته‌زلف بتی مست در سرای من است←شمارهٔ ۱۱باغ چون مسند سلیمان شد←شمارهٔ ۱۲ - خطاب به ملایوسف متخلص به محویدر این تن هردم آید جان دیگر←شمارهٔ ۱۳هر که را دانش و کنش شد یار←شمارهٔ ۱۴سخن از گردش قضا و قدر←شمارهٔ ۱۵خواهم از پرده ناموس بر آیم یکبار←شمارهٔ ۱۶نیمه از خاک و نیمه از فلکم←شمارهٔ ۱۷آمدی وقت سحر یارب تو خود ناگه بسویم←شمارهٔ ۱۸ - اقتفای غزل ملک الشعراء صبوریملک‌الشعرا سروده:←شمارهٔ ۱۹مگر برادر دیرین بنده خواجه کمالی←شمارهٔ ۲۰میکند وقت را پراکنده←شمارهٔ ۲۱ - خطاب به جناب میرزا ابراهیم بقراطاز این ره هردم آید کاروانی←شمارهٔ ۲۲وقت تو است ای پسر که کار کنی←شمارهٔ ۲۳ای پسر گر کنی مرا پسری←شمارهٔ ۲۴نبود ره بیرون شدن امروز ز مشکوی←