خلوتی با میرزا حبیب خراسانی
شمارهٔ ۹
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
کرد چرخ دورو، دو موی مراتا چه آید از این دو، روی مرا
۲
روی و مویم ز چرخ دیگر شدلیک دیگر نگشت خوی مرا
۳
هر چه سالم فزون تر آمد، نیزشد فزون آز و آرزوی مرا
۴
عمر باید بجستجوی رودرفت اینک بگفتگوی مرا
صفحهٔ ۱ از ۴