خلوتی با میرزا حبیب خراسانی
شمارهٔ ۸
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
ای عشق گرفتی سخت ناگاه دهان ما رابردی بسرای دل از راه نهان ما را
۲
بگذشت شبی ما را نامت بزبان ای عشقزانشب همه دم سوزد چون شمع زبان ما را
۳
مهمان توایم ای عشق ما را به از این میدارآخر نه تو آوردی عشقا بجهان ما را
۴
ما از وطن عشقیم حرف و سخن عشقیمعشق است که آورده است از دل بزبان ما را
صفحهٔ ۱ از ۲