خلوتی با میرزا حبیب خراسانی
شمارهٔ ۱۱
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
دل دیوانه بدر شد سحر از خانه ماشام شد باز و نیامد دل دیوانه ما
۲
روزنی بود در این خانه که گاهی خورشیدتابشی داشت ز روزن بسوی خانه ما
۳
روزن خانه فرو بسته شد از چشم حسودتیره شد چون دل دشمن همه کاشانه ما
۴
مگر این خانه سراسر همه ویرانه کنیمتا فتد روشنی مهر بویرانه ما
صفحهٔ ۱ از ۱