خلوتی با میرزا حبیب خراسانی
شمارهٔ ۱۳
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
میبرد خیل غم اسیر مراساقی از دست غم بگیر مرا
۲
شرزه شیری است غم که باده کندبر چنین شرزه شیر چیر مرا
۳
آهوی چشم تو خلاص کندمگر از چنگ شرزه شیر مرا
۴
گر نگیری بیک قدح دستمکشد اندیشه خیر خیر مرا
صفحهٔ ۱ از ۴