خلوتی با میرزا حبیب خراسانی
شمارهٔ ۱۷
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
امشب آن ترک وعده داده مرابزم عیش و طرب نهاده مرا
۲
وعده فرموده تا بمشکوی خویشبه کشد با رخ گشاده مرا
۳
من بمسند چو شاه تکیه زنماو بخدمت شود ستاده مرا
۴
هی دهد از دو لعل بوسه مراهی دهد با دو جام باده مرا
صفحهٔ ۱ از ۲