خلوتی با میرزا حبیب خراسانی
شمارهٔ ۲۳
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
ایکه کشتی ز انتظار مراآمدی وقت احتضار مرا
۲
توگلی، گل ز خار ناچار استگرد خود گیرهم چو خار مرا
۳
اختیاری به کار خویشم بودبرد عشقت ز اختیار مرا
۴
تا تو کردی کنار، موج سرشکشد چو دریاری بی کنار مرا
صفحهٔ ۱ از ۲