خلوتی با میرزا حبیب خراسانی
شمارهٔ ۳۲
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
برخیز و در قدح فکن آن جوهر مذابکش بوی مشک ناب بود رنگ زرناب
۲
زان می که چون بدرکشی از قعر خم قارگوئی که کرده سر زدل شب برآفتاب
۳
هان ای حریف تا نکنی آب در بمیکاتش خموش گردد چون برزنیش آب
۴
هر تیغ را فزاید از آب تاب و رنگاین تیغ را بکاهد از آب رنگ و تاب
صفحهٔ ۱ از ۲