خلوتی با میرزا حبیب خراسانی
شمارهٔ ۴۷
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آنکه جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
چهر حق را جلوه اندر کعبه و میخانه نیستگر بود جز در دلی آشفته و دیوانه نیست
۲
ورد صبح و شام زاهد را اثر نبود اگرهست تاثیری بجز در ناله مستانه نیست
۳
بر در شاهان چه پوئی؟ از گدایان جو مرادگنج از آبادی چه جوئی؟ جز که در ویرانه نیست
۴
قاف عنقا را همه افسانه و هم و خیالچند گوئی؟ گفته دانشوران افسانه نیست
صفحهٔ ۱ از ۲