خلوتی با میرزا حبیب خراسانی
شمارهٔ ۵۱
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
هر چه پوئی جز ره حق باطل استهر چه جوئی جز خدا، بی حاصل است
۲
از خودی بگذر که در راه خداصعب و بی پایان همین یک منزل است
۳
عرش و کرسی در دل است اما چه سودکاین دل بیحاصل از خود غافل است
۴
نعل وارون زن که اندر راه عشقعقل مجنون است و مجنون عاقل است
صفحهٔ ۱ از ۳