خلوتی با میرزا حبیب خراسانی
شمارهٔ ۵۹
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
اگنون که گذشته ز شب تیره دو پاس استزی باده کشان نوبت تبدیل لباس است
۲
از سر فکند شیخ بخلوتگه رندانآن خرقه صد پاره که پشمینه پلاس است
۳
در هندسه بینی دهن شیخ و لب جامدو دائره کان هر دو بیک نقطه مماس است
۴
گوید که بتدقیق نظر حرمت می نیدر نص صریح است و نه در حکم قیاس است
صفحهٔ ۱ از ۳