خلوتی با میرزا حبیب خراسانی
شمارهٔ ۸۱
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
دلم در سینه چون ساغر بجوش استبیا ساقی که مینا در خروش است
۲
ز خون ماست یا خون حریفانکه لعلش باده رنگ و باده نوش است
۳
هجوم آور شد آنسان لشکر غمکه می نیز از حبابش درع پوش است
۴
ز پند حضرت پیر خراباتهنوزم این حدیث اندر بگوش است
صفحهٔ ۱ از ۲