خلوتی با میرزا حبیب خراسانی
شمارهٔ ۹۸
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
از زلف سیاهت که همه چین و شکنج استجان و دل غمدیده ما سخت به رنج است
۲
رخساره سیمین تو گنجی است نهانیوآن زلف یکی مارسیه بر سر گنج است
۳
ما را طمع کیش مسلمانی از آن زلف...که او کافری و اهل فرنج است
۴
روی تو یکی مجمر سوزان و برآن رویزلف تو خال سیهت دود و سپنج است
صفحهٔ ۱ از ۲