خلوتی با میرزا حبیب خراسانی
شمارهٔ ۱۰۵
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
بخت اگر یاری کند دلدار دلداری کندنوبت گلشن رسد گلزار گلزاری کند
۲
سهل باشد محنت از جور رقیب و دور چرخشاخ گلبن گل بر آرد خارا گر خاری کند
۳
بزم عشرت گرم گردد، خون تاک آید بجوشباده سرمستی دهد پیمانه سرشاری کند
۴
طره معشوق ما گر شد پریشان باک نیستجمع دل را در پریشانی نگهداری کند
صفحهٔ ۱ از ۲