خلوتی با میرزا حبیب خراسانی
شمارهٔ ۱۰۶
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آنکه جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
دو چشم مست تو کز خواب ناز برخیزدهزار فتنه ز چین و طراز بر خیزد
۲
کسی بطره کوتاه تو نیارد چنگمگر که از سر عمر دراز برخیزد
۳
هر آنکه جان و سر اندر سر هوای تو کردز خیل دلشدگان سر فراز برخیزد
۴
هر آنکه بر سر راهت نشست و دل بتوبستز مهر هر دو جهان بی نیاز برخیزد
صفحهٔ ۱ از ۲