خلوتی با میرزا حبیب خراسانی
شمارهٔ ۱۰۷
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
دیشب مغی از خانه خمار برآمدبا ساغر و پیمانه سرشار برآمد
۲
با زلف پریشان بدل باده فروشانچنگی زد و این نغمه اش از تار برآمد
۳
آمد مه خرداد و گل از خار بر آمدکام دل یاران ز لب یار بر آمد
۴
در کوی من امسال عجب فصل بهاریستکش لاله و گل از درو دیوار بر آمد
صفحهٔ ۱ از ۲