خلوتی با میرزا حبیب خراسانی
شمارهٔ ۱۰۹
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
زاهدی از صومعه بیزار شدنیمه شبان بر در خمار شد
۲
جام می از شاهد مستان گرفتمست شد و بر سر بازار شد
۳
رشته تسبیح فتادش ز دستدام دلش حلقه زنار شد
۴
از تن و سر خرفه و دستار راکرد بیک سوی و سبکبار شد
صفحهٔ ۱ از ۲