خلوتی با میرزا حبیب خراسانی
شمارهٔ ۱۳۴
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
تا چند از این خاک بمیرید و بزائیدگامی بگذارید و بر افلاک بر آئید
۲
بکبار بمیرید و دوم بار نمیریدیکبار بزائید و دوم بار مزائید
۳
یکروز مباشید و همه روز بباشیدیکدم بمپائید و همه سال بپائید
۴
از لب بسوی کوه وز که باز سوی لبخواهید روان شد که همه رجع صدائید
صفحهٔ ۱ از ۳