خلوتی با میرزا حبیب خراسانی
شمارهٔ ۱۳۵
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
شیخنا خیزو برون آی ز خود گامی چندجستجوئی کن و ازهم بگسل دامی چند
۲
دفتر معرفت شیخ سراسر خواندمنامه ای بود سیه روی و پر از نامی چند
۳
چند گوئی سخن از دیر و حرم، شیخ و کشیشخود پرستی دو سه وابسته او هامی چند
۴
چکنم با که توان گفت که آندولت خاصرفت از دست من از سرزنش عامی چند
صفحهٔ ۱ از ۲